Nie wierzę... (rozdział 4)

-Twoi rodzice, u których mieszkałaś... nie żyją... mieli wypadek samochodowy...- powiedział Sub-zero smutny.

Momentalnie łzy napłynęły mi do oczu. Wszystkie wspomnienia związane z nimi przetoczyły mi się przed oczami. Łzy spływały mi po policzkach bez przerwy. Zasłoniłam twarz dłońmi. Sub-zero usiadł obok mnie i objął mnie ramieniem.

-Eli... Ciii...-szepnął przytulając mnie.

W tym momencie potrzebowałam bliskiej osoby jak nigdy. Wtuliłam się w mojego brata.

-Scorpionie... możesz zrobić Elizabeth herbatę?-spytał Sub-zero.

-Oczywiście- odpowiedział.

-Dlaczego?- szepnęłam łamiącym się głosem przez łzy.

-To był wypadek... Mogło się to zdarzyć każdemu.

-To dlaczego moim rodzicom?- spytałam

-Spokojnie...- uspokajał mnie.

Pogłaskał mnie po głowie. Po chwili wszedł Scorpion. Odkleiłam się od Sub-zero.

-Proszę- powiedział Scorpion podając mi herbatę.

Spojrzałam mu prosto w oczy i wzięłam łyk napoju. Nagle bransoleta mojego brata zapikała.

-Eli... muszę iść na misję. Scorpionie, mógłbyś się zająć Elizabeth?-spytał.

-Z przyjemnością- odpowiedział.

Sub-zero teleportował się i zostałam sama ze Scoprionem. Łzy cały czas spływały mi po policzkach. Widząc to mężczyzna mnie przytulił. Poczułam się bardzo bezpiecznie w jego ramionach.

-Moja mama miała piękne czarne włosy- szepnęłam wspominając ją.

Scorpion nic nie powiedział tylko pogłaskał mnie po plecach.

-Pewnie jesteś zmęczona. Połóż się w moim łóżku- zaproponował.

-Nie chcę być problemem. Mogę położyć się na korytarzu, na podłodze- powiedziałam.

-Ani się waż. Nie pozwolę ci- zabronił mi.

-Położysz się obok mnie. Dobrze?- dodał.

-Dobrze- potwierdziłam.

Poszłam do łazienki przebrać się w pidżamę, ale chwila... nie miałam pidżamy.

-Ym... bo trochę głupia sprawa... nie mam tutaj pidżamy... masz może jakąś starą bluzkę?- spytałam nieśmiało.

-Co to jest „pidżama”? - spytał zaciekawiony.

-To takie ubranie, które ludzie zakładają do snu- wytłumaczyłam i uśmiechnęłam się.

-A... jasne! Coś ci znajdę- powiedział uśmiechnęty.

Wstał i otworzył szafę, w której było pełno zbroi.

Wziął najpiękniejszą, najnowszą i wyjął z niej czarną bluzkę. Odwiesił zbroję i zamknął szafę.

-Może być taka?- spytał podając mi nowiutką bluzkę.

-Ale... ja nie mogę jej wziąć. Jest to część twojej najpiękniejszej zbroi- powiedziałam.

-Bardzo cię proszę- powiedział i się uśmiechnął.

-Dobrze- odpowiedziałam i odwzajemniłam uśmiech.

Poszłam do łazienki i przebrałam się. Przeczesałam szczotką włosy i umyłam zęby. Po skończeniu tych czynności wyszłam z pomieszczenia. Scorpion popatrzył na mnie z pożądaniem. On już leżał na łóżku, więc położyłam się obok niego.

-Ja nie sypiam. Będę cię pilnował- powiedział.

-Sub-zero wie, że nie potrzebujesz snu?- spytałam.

-Nie. Wystarczy, że zamknę oczy i już myśli, że śpię- powiedział i się zaśmiał.

-Dobranoc, dobrych snów- powiedział Scorpion.

-Dziękuję- odpowiedziałam.

Ta noc była wyjątkowo zimna. Akurat gdy jest mi zimno muszę zgrzytać zębami.

-Zimno ci? - spytał mnie mężczyzna.

-Trochę- odpowiedziałam zgrzytając zębami.

-Przytul się do mnie- zaproponował.

Przysunęłam się do Scorpiona i przytuliłam się do jego klatki piersiowej. Był bardzo ciepły, dlatego całkowicie mnie ogrzał. Wreszcie zasnęłam. Jednak w pokoju coś rozbłysło. Udawałam, że śpię, ale na szczęście był to Sub-zero. Oboje udawaliśmy, że śpimy. Mój brat pocałował mnie w czoło, powiedział „Śpij dobrze siostro” i wyszedł z pokoju. Byłam taka zmęczona, że znowu zasnęłam. Jednak budząc się zobaczyłam coś strasznego....

Podoba się? ;3 Jak myślicie : Scorpion i Elizabeth będą razem? Czy Sub-zero zaakceptowałby ich związek? Ale co najważniejsze... Co zobaczyła Elizabeth jak się obudziła? ;] Piszcie swoje propozycje :>